Die 'beoordeling geval per geval' is vrij streng bij Vlabel. Meeneembaarheid benutten om er (fictief) kort de hoofdverblijfplaats te hebben en dan te verhuren, zal hoogstwaarschijnlijk niet lukken en zou ik niemand aanraden.

Het ganse 'iets aankopen met een maandelijkse afbetaling lager dan de huuropbrengst' klinkt trouwens fantastisch op papier, maar is niet altijd even evident. Denk maar aan extra kosten, onderhoud, onroerende voorheffing (verboden om huurder te laten betalen), extra belasting in inkomstenbelasting, eventuele leegstand of wanbetalers, etc. Er moet al heel veel meezitten om hier effectief winst op te maken. Ik zou het dan ook niet doen, zeker niet als je zelf nog huurt. Bovendien verliezen jullie dan alle fiscale voordelen als je toch zelf ooit nog zou aankopen om te gaan wonen: woonbonus, abattement (i.p.v. meeneembaarheid na 2+ jaar), etc.

VincentGT schreef: ↑9 augustus 2018, 11:36 onroerende voorheffing (verboden om huurder te laten betalen), extra belasting in inkomstenbelasting, eventuele leegstand of wanbetalers, etc. Er moet al heel veel meezitten om hier effectief winst op te maken. Ik zou het dan ook niet doen, zeker niet als je zelf nog huurt. Bovendien verliezen jullie dan alle fiscale voordelen als je toch zelf ooit nog zou aankopen om te gaan wonen: woonbonus, abattement (i.p.v. meeneembaarheid na 2+ jaar), etc.

Als je als verhuurder op voorhand goed je rekening maakt betaalt de verhuurder uiteindelijk toch wel de rekening. Als verhuurder stel je nl. een bepaald rendement voorop t.o.v. je totale investering (aankoop + kosten) in verhouding tot de jaarlijkse huuropbrengst minus de kosten(netto max. 11 huurinkomsten per jaar).
Persoonlijk ben ik al blij als de huurinkomsten alle kosten en inflatie van het geïnvesteerde kapitaal zouden dekken (min. 2-3% dus, meer is meegenomen. De eventuele te realiseren meerwaarde van het pand (locatie, locatie, locatie) zie ik dan als een redelijk veilig alternatief voor de beurs. Veilig in de zin van dat de waarde van het pand in normale gevallen nooit tot nul kan herleid worden er je er desnoods nog zelf iets aan hebt. Het pand moet dus goed gelegen zijn (maar nog niet op een huidige toplocatie want dan is het reeds over de prijs), de constructie moet gezond zijn. Het interieur doet er minder toe. Moet voldoen om te verhuren (topinterieur is dus voor de periode van verhoor eerder een nadeel dan voordeel) maar de mogelijkheid moet er zijn om zonder al te grote kosten aan te passen naar eigen smaak.
Veel voorwaarden waaraan een onroerend goed moet voldoen maar als je het ziet als investering (of zoals TS nog onderdak hebt) heb je tijd genoeg om op het gepaste ogenblik de krent uit het brood te vissen.

Om op één van TS zijn vragen te antwoorden:

Michael26 schreef: ↑6 augustus 2018, 20:08 De notariskosten van ons vorig appartement was 12.000 euro, dit moeten we dan niet meer opnieuw betalen voor het nieuw appartement. Dit wordt meneembaarheid genoemd. Maar geldt dat ook als we gaan kopen om te verhuren?

Ik vrees van niet dus. Je kan dus beter in het nieuwe pand gaan wonen en je huidige pand verhuren.
En komt de onbeantwoorde vraag terug:

voodoo schreef: ↑7 augustus 2018, 18:26 Waarom is kopen en er zelf gaan wonen geen optie?